The Popcorn, Golden Gate, The Champou, The Gnoumy, Boum Boum en de Viertap… Namen van Vlaamse discotheken die klinken als klokken in de oren van oldies-liefhebbers. Grondleggers ook van een uniek muziekgenre, dat vooral in de jaren zeventig en tachtig furore maakte en duizenden enthousiaste fans naar de dansvloer lokte.
Elk weekend in één van die beroemde en vaak ook beruchte dancings was een uitbundig feest. De disc-jockeys putten uit hun exclusieve verzamelingen platen, die ze hadden verrijkt met peperdure collectors items, uit Groot - Brittanië of de Verenigde Staten. Hun zeldzame singles en elpees koesterden ze als diamanten of parels. De dj’s ontpopten zich tot echte autoriteiten in hun vak.
Het publiek liet zich meeslepen door het sublieme muzikale menu dat wekelijks werd geserveerd: een tintelende mix van fifties doowop, sixties soul, rythm & blues, de highschool-sound van Anka, Sedaka en Rydell en vleugjes cha cha en mambo. Toen ook de Jamaicaanse ska haar intrede deed als onafscheidelijk onderdeel van een geslaagde oldies-avond, kon de ambiance niet meer stuk. En als er in de overvolle dancings geen plaats meer was op de grond, deden de toonbanken dienst als dansvloer. Wat een sfeer!
Snel werd die uitzonderlijke muzikale cocktail omgedoopt tot “popcorn-muziek” of “popcorn-oldies”, genoemd naar de in 1969 geopende dancing “The Popcorn”, in het Wase Vrasene, die tijdens zijn hoogbloei uitsluitend op zondagmiddag de deuren opende en een bijzonder kleurrijk publiek uit binnen– en buitenland aantrok.
De popcorn-fans hadden helemaal geen boodschap aan de toenmalige disco-rage, die het muziekgebeuren overheerste. Op disco kon je overal dansen, de radio speelde niks anders meer. Maar popcorn muziek, daarvoor moest je naar één van de weinige gespecialiseerde dancings in het Vlaamse land.
Het popcorn fenomeen blijft ook onafscheidelijk verbonden met een speciale dansstijl, een soort soulswing, minder explosief dan de rock ‘n’ roll uit de jaren vijftig, maar eleganter en vernuftiger dan om het even welk muziekgenre. Vele popcornfreaks ontpopten zich tot echte specialisten op de dansvloer en maakten er een waar spektakel van.
Hoewel “The Popcorn” te Vrasene nog steeds als boegbeeld van deze muzikale stroming wordt bestempeld, moet teruggegaan worden tot het jaar 1968, toen Freddy Cousaert, samen met DJ Gilbert Govaert, in de Oostendse discotheek “The Groove” begon te experimenteren met uit de VS geïmporteerde soul en rhythm & blues. Toen deze formule aansloeg bij het dansgrage publiek, volgde er nog andere discotheken in de loop van de jaren zeventig dit voorbeeld. Het feit dat de daar gedraaide muziek niet vrij in de platenwinkel verkrijgbaar was, gaf aan popcorn een heel eigen karakter. De oldiesmarkt ging een apart leven leiden, dj’s maakten jacht op rariteiten, togen op zoek naar de single die hun publiek helemaal in vervoering zou brengen… en hun collega’s groen van afgunst zou doen uitslaan…
Vermits het begrip “popcorn - oldies” een verzamelnaam is van alle muziek met een welbepaald, o zo typisch ritme, is het moeilijk specifieke namen te plakken op dit genre. Er zijn wel talloze klassiekers of nummers die door een speciale bewerking een popcorn kleedje kregen aangemeten. Wie kent niet “Sixteen Tons” van onze Louis Neefs, I’m Crying In The Rain” van Major Lance, “You Beat Me To The Punsh” van Mary Wells of “I Will” van Billy Fury. Maar ook Gene Chandler, Terry Stafford, Blues Busters, Linda Scott, Trini Lopez, Jerry Jackson, Paul Anka, Jimmy Justice, Shake Spears, Connie Francis, Lesley Gore, Eddie Hodges en vele anderen brachten muziek uit, die onder de noemer “popcorn” valt.
En als een 'ouwertje' niet meteen overeenstemde met het popcorn-danstempo, kon de platenruiter nog steeds een beetje “knoeien” met het toerental.
De meeste van de uitvoerders zijn evenwel nobele onbekenden, ééndagsvliegen, wier naam alleen bij de échte specialisten een belletje doet rinkelen.
Hoewel nog enkele discotheken koppig full time oldies blijven serveren, lijkt het genre inmiddels over zijn hoogtepunt heen. Maar “special popcorn-nights” en oldies-fuiven blijven de grote massa aantrekken. Dan is het weer “POPCORN TIME”, want … ooit even geproefd van het ritme, laat het je nooit meer los!



Een begrip in de "betere" Belgische Discotheken.
(Artikel verschenen in Disco-Net, Nederlands Vakblad voor DJ's).

SOUL OLDIES of GOLDEN OLDIES hebben altijd bestaan, maar ze zijn de laatste jaren wel geweldig populair geworden met name in de Belgische discotheken.
In Nederland staan ze tegenover dit fenomeen zeker niet afkerig maar worden wel in mindere mate gedraaid. Nu zijn ze vooral gekend onder "Popcorn Oldies"!

Deze platen scheppen een aparte sfeer, omdat zij gebaseerd zijn op een onmiskenbaar stijlvol ritme. Een ritme dat geweldig goed klinkt en waarop de soulswing in al zijn verscheidene vormen kan worden ten toon gesteld. Verschillende diskjockeys uit de beginjaren zeventig hebben toen geprobeerd de platen en de dancings te introduceren, wat voor sommigen van hen ook daadwerkelijk lukte.Zo werden zelfs rustieke boerderijen, om in bepaalde stijl te blijven, omgetoverd in bar-dancings waar men full-time oldies te horen kreeg.

(ex) Dancing THE POPCORN Vrasene (Waasland)

(Bestaat niet meer als Popcorn~Dancing!)

Het wegblijven van de volledige doorbraak van die toenmalige hits zat hem toen in het feit, dat deze grammofoonplaten niet in de handel verkrijgbaar waren. De diskjockeys moesten dus zelf op zoek, zonder in feite titels en uitvoerende artiesten/orkesten te kennen. Daardoor lag de aankoopprijs in verhouding tot de moeilijkheidsgraad van het vinden van zulke platen stukken hoger dan normaal. Deze grammofoonplaten waren altijd origineel en dateerden uit de jaren zestig. Er werden zelfs van deze unieke platen "Bootlegs" (gesmokkelde) op de markt gebracht, maar kwalitatief bleven die ver onder de middelmaat en waren beslist niet goedkoop, in tegendeel zelfs.

Diskjockeys met up-to-date collecties van soul-oldies kregen dus op een dergelijke manier de gelegenheid, om de tintelende en wervelende muziek door hun klankkasten te sturen en zo de massa op te warmen, voor dit uitzonderlijk genre van muziek. Het was en is nu trouwens nog de kunst om steeds maar onbekend materiaal te bemachtigen en volgens het commerciële systeem de wereld in te sturen. De diskjockeys blijven nu nog de oldies-markt geweldig beïnvloeden en zijn ook zelf een beetje platenplugger geworden. Ze prepareren zelf oldies door deze af te spelen op een ander toerental dan gebruikelijk, al hebben sommige grammofoonplaten niets met soul te maken. De ambiance en ritme in dergelijke platen maakt hen ontzettend populair. Zelfs de Cha-Cha-Cha stijl werd enthousiast onthaald, omdat het dansritme het beste te vergelijken viel met de oldies. Achteraf bleek dan ook dat Skamuziek, geïmporteerd uit Jamaica, één van de oudste muziekvormen, zich gemakkelijk liet integreren in het oldies-genre.

SOUL OLDIES zijn inmiddels een begrip in de Belgische discotheken en bij het Belgische publiek. Zodoende kunnen verschillende dancings, die normaal commerciële muziek draaien, deze soul-oldies niet meer uitsluiten, hetgeen weer ten goede komt van de keuzebepaling in deze discotheken.
SOUL OLDIES zijn zelfs nog goed te combineren met disco, rock & roll, Jamaican ska en andere swingende muziek.
Zowel via de BRT als de omroep in Hilversum wordt aan deze betere klasse muziek weinig of bijna geen aandacht besteed. Voor diegenen die deze muziek willen proeven, raden wij aan zo'n typische Oldies-discotheek te bezoeken.